Potpredsednik Partizana je tri dana nakon 159. ‘večitog’ derbija odlučio da se oglasi, te ‘osuo paljbu’ po taboru ‘večitog’ rivala.

U izjavi za ‘Telegraf‘, Vladimir Vuletić je redom iznosio svoje mišljenje o Crvenoj zvezdi, njenom treneru, ali i igračima suparničkog tabora.


– Protekli derbi i sve što se dogodilo po njegovom završetku u dobroj meri pokazuje sve licemerje i paradigmu frustracije rivalskog kluba ali i određenih struktura koje nastoje da im u tom svojevrsnom faustovskom plesu sa nečastivim, obilato pomognu. Kada su istrošili sve resurse optužbi, što na račun sudija, Partizana kao kluba, te naših fudbalera, koje nazivaju grubijanima, jer su se, sram ih bilo, usudili da zapnu i bore se za svoj klub i dres koji nose, onda su se ostrvili na trenera Zorana Mirkovića – počeo je Vuletić.

– Pozivaju na linč, traže sankcionisanje Mirkovića, svesno izbegavajući da objasne kako su se, u trenutku prekida igre, kompletan stručni štab i igrači sa klupe rivalskog kluba našli oko dva igrača Partizana na terenu, napadajući ih sa svih strana. Da li je to dozvoljeno? Da li je Mirković trebalo da im aplaudira zbog ataka na naše igrače ili da pokuša da ih odbrani?! To je ta njihova selektivna pravda, po principu ‘Drž`te lopova’! Možda je Mirković trebalo da doživi sudbinu Ljubiše Tumbakovića iz 2000. godine, na istom tom stadionu, pa da javnost bude zadovoljna?!

Kako je istakao, počelo je sve izjavom Ričmonda Boaćija da Partizan može da izvede 10 Mesija na teren, da bi on i tada bio šef na terenu.

– Kako je počelo? Par dana pre derbija, izvesni Boaći, napadač koji je u jednoj sezoni poznat po više datih golova iz penala nego iz igre, skupo prodat u Kinu, pa brže-bolje jeftino vraćen u Srbiju, bahato govori o tome da on i ne zna igrače koji u Partizanu igraju, da pored njega možete postaviti deset Mesija, a da je on i dalje šef! Problem sa ovim je što je bilo dovoljno pored njega postaviti samo jednog srednjoškolca, Pavlovića, koji možda danas ima pretčas iz matematike, pa da šef postane šraf koji završi u tinejdžerskom džepu. Neodoljivo sve ovo podseća na situaciju iz 2010. godine, sa SP u fudbalu, kada Maradona nije prepoznao tada tinejdžera Tomasa Milera, misleći da je ovaj sakupljač lopti. Miler mu je tada poručio da će nastojati da ga upozna na utakmici. Argentina je izgubila sa 0:4, a Miler bio najzaslužniji za pobedu svog tima. Pavlović je Boaćijev Miler.

Vuletiću se nisu svidele ni izjave Filipa Stojkovića.

– O suđenju na ovoj utakmici najopširnije govore oni koji obavezno prethodno istaknu da to nije njihov manir. Tako brojni igrači rivalskog kluba, svi do jednog prethodno istakavši pravila njihovog svojevrsnog bontona, vrlo maliciozno i cinično, neretko neistinito, a svakako podložno disciplinskom gonjenju, komentarišu sudijske odluke. Specifična pojava, Filip Stojković, tako se vajka i lamentira da su sve sudijske greške uvek na štetu njegovog tima! To govori čovek koji je javno, u medijima, nakon prve utakmice sa Krasnodarom u kvalifikacijama za LE pre dve sezone, nakon neregularno poništenog Ristićevog gola, rekao da je on taj gol video, da je lopta bila metar u golu, da je vikao Borjanu da brzo ispuca loptu kako im ne bi svirali gol. I sad individua koja bi trebalo da bude, kao sportista, oličenje fer-pleja, a koja sudijske previde koristi za podvale, lamentira nad zlehudom sudbinom usled navodne sudijske greške. Rimljani bi samo uzdahnuli i rekli: O, tempora, o, mores. (O vremena, o običaji).

FOTO: STARSPORT

Dotakao se i Vladana Milojevića.

– Tu je, naravno, i nezaobilazni trener ovog tima, poznat po izjavama da VAR ubija draž fudbala, da je sa trenerske klupe, sa centra igrališta, na prošlom derbiju, precizno video da je lopta prešla gol-liniju Partizanovog gola na kraju igrališta, dok su se sve moguće video kamere i arhitetekte sporili u vezi sa ovim pitanjem. Sada je, upotrebivši kockarsku, kartašku terminologiju, ponovo izričito tvrdeći da ofsajda Bena nije bilo, da je njegov tim znatno oštećen, derbi uporedio sa tajvanskom kanastom. Ovde se postavlja jedno krucijalno pitanje: gde je sada uvaženi, vajni, a disciplinski već kažnjeni član IO FSS, zadužen za regularnost takmičenja – Dragiša Binić, da podnese, kao što ih je u slučaju opravdanih izjava iz Partizanovog tabora, disciplinske prijave koja se, tokom prošle sezone, kao neka preka partijska komisija samo bavila medijskim izjavama fudbalskih aktera iz tabora Partizana? Gde je sada ta Komisija da se pozabavi eklatantnim i brojnim primerima komentarisanja suđenja aktera rivalskog nam kluba? Da li Disciplinski pravilnik FSS važi samo za Partizan ili se primenjuje i na ostale klubove”?

– Ovo pitanje je čak i principijelno, budući da vi imate i izvesnog Recka, osuđenog od strane te iste Komisije, udaljenog iz fudbala pravosnažno na godinu dana, koji daje opširne medijske intervjue i serbezno bez trunke srama ponavlja blasfemične optužbe da je golman njegovog tima navodno prodao utakmicu protiv Partizana, pa ga je prepošteni Recko udaljio iz kluba. I tako Recko i dalje kevće, a DK ćuti. A kada bio ovi službenici FSS postupali samo po svojim pravilnicima, uvideli bi da su komentarisanja suđenja od strane aktera rivalskog kluba potpuno iluzorna, sledeći samo ove dve sledeće činjenice: Sudijskoj grešci dosuđenog ofsajda prethodila je sudijska greška tokom iste akcije nedosuđenog igranja rukom Simića u 16 metara, što je moralo da rezultira prekidom akcije. Sudijska greška nedosuđenog penala za Partizan nakon starta nad Kosovićem. Ko ume da računa, na osnovu ovoga, ume da sabere da su dva i dva četiri.

Kao i reči Zorana Petrovića, odmah posle utakmice.

– Ono što je, kaže narodna poslovica, dozvoljeno prosjaku, nije dozvoljeno kraljeviću. Tako poseban problem predstavljaju istupanja službenika FSS u čemu prednjači predsednik Sudijske komisije, Zoran Petrović. Ni sat vremena nakon utakmice, ažurni i, deluje, vidno veseli Petrović, snagom svog autoriteta tvrdi da je domaćin na ovoj utakmici oštećen i unapred najavljuje odluke ove Komisije u vezi sa suđenjem, ne propuštajući priliku da pošalje poneki ljubavni pozdrav rivalskom nam klubu, usled spekulacija da je navijač Partizana. Ovo je gotovo neverovatan primer koji podseća na onaj domaći film sličnog naziva, pa se ovde može upotrebiti kao ‘Ljubavni slučaj ili tragedija službenika FSS-a’. Znate, najteži su ti delirijumi tremensi latentne ljubavi koji su počeli kao virus da se šire. Najzad, sve ovo što se u srpskom fudbalu dešava, ćutanja o nepočinstvima, a sankcionisanja onih koji o nepočinstvima govore, svojevremeno je odlično opisao čuveni Kami: ‘Ali, opet i opet, dođe vreme u istoriji kada čovek, koji se usudi da kaže kako su dva i dva četiri, bude kažnjavan smrću. I nije pitanje znati koju kaznu ili nagradu povlači ova kalkulacija. Pitanje je znati da li su dva i dva četiri’ – zaključio je Vladimir Vuletić.

Zapratite najjaču sportsku instagram stranicu HotSport. Hvala na poverenju.